In de ban van........

In de ban van een nest koolmezen!

Al jaren heb ik een nestkastje in de tuin hangen. Jaren geleden hebben pimpelmezen en koolmezen hier diverse nestjes gehad. Altijd een feest om te zien hoe ze af en aan vliegen met eten voor de kleintjes.

Het laatste nest is alweer een paar jaar terug. Toen liep het niet goed af. Af en toe zag ik een koppie bij de ingang verschijnen en op een dag vloog er een Vlaamse gaai op het gaf af en plukte er zo een spartelend kleintje uit en vloog ermee weg. Dat vond ik afschuwelijk om te zien, maar ook dat hoort er helaas bij.

Daarna hebben we heel lang geen nest gehad. Soms werd er om gevochten tussen koolmezen en pimpelmezen en betrok uiteindelijk niemand het nestkastje.

Tot dit jaar. Ineens was er belangstelling van een stel koolmezen en na verloop van tijd zag ik dat ze ook daadwerkelijk nestmateriaal aandroegen. Daar werd heel wat voor heen en weer gevlogen.

Vervolgens zag ik beide koolmezen flink eten. Was dit om wat buffer op te bouwen voor de tijd dat ze voedsel voor de jongen moeten verzamelen?

Op een gegeven moment zag ik het vrouwtje wat minder vaak en zag ik het mannetje het kastje binnen gaan met voedsel om het vrouwtje te voeren. Maar ook buiten het kastje zag ik dat hij haar een keer voerde. Ik vermoedde dat het broeden nu was begonnen.

Weer een poosje later zag ik beide ouders af en aan vliegen met voedsel en wist ik dat de eieren uitgekomen waren. Vervolgens konden we een heel zacht gepiep horen uit het kastje.

Met de dag werd het gepiep luider en luider en de risico’s die de ouders namen om voedsel te verzamelen, groter. Ik zag ze vaker dichtbij de grond of op de grond.

Ik vond het fascinerend om het proces wat meer te volgen en verbaasde me over het instinct van die vogeltjes. Ze weten van nature wat ze moeten doen. Hoe ver zijn wij daarvan afgeraakt als mens zijnde?

Gisteren was ik vrij en viel me ineens een ander gedrag op van de ouders. Ze zaten allebei in de boom dichtbij het kastje (vanaf die boom vlogen ze ook veel in en uit). Ze hadden eten in hun snavel en leken de kleintjes te roepen met een ander soort geluidje. Ze bleven dit best een hele tijd doen. Ik zag ook een koppie bij de ingang, en vermoedde dat de tijd om uit te vliegen dichtbij kwam.

Dat uitvliegen heb ik bij alle voorgaande nesten nog nooit kunnen zien. Zo hoorde ik veel gekwetter en zo was het ineens heel stil.

Wat zou het gaaf zijn als ik dat nu wel eens mee kon maken.

Mijn dochter was ook thuis en tijdens de lunch waren we aan het raam gekluisterd. Weer eens een andere ervaring dan aan de tv gekluisterd te zijn.

Er was zoveel activiteit en zoveel verschillende geluiden van de meesjes.

Maar iedere keer als we dachten dat het bijna zover was, vlogen de ouders toch het kastje weer in om ze te voeden. En zo ging dat de hele dag door.

Je begrijpt dat ik helemaal nergens aan toe kwam, met al deze spannende activiteit in de tuin!

Vaak vliegt een nestje heel vroeg in de ochtend uit. Dat was mijn eerdere ervaring en heb ik ook wel eens gehoord. Ik ging ervan uit dat ik het dus ook nu weer zou missen.

Dit keer hadden we echter geluk!

Vanochtend zagen mijn dochter en zoon hetzelfde gedrag als gisteren. Op een gegeven moment riep mijn dochter ons naar beneden. Er was 1 kleintje al uitgevlogen (heeft niemand van ons zien gebeuren) en die zat op het grasveldje. Wat een schattig klein donzig dotje! Super onhandig (viel telkens om) en heel kwetsbaar. We zagen een ander koppie bij de opening. Maar dat durfde nog net niet.

Pas ruim een uur later werd een nieuwe poging gedaan en ja hoor, na wat aarzeling durfde het de sprong te maken. Het vloog een stukje en wist zowaar de boom te bereiken! Hans, mijn dochter en ik hebben dit alle drie kunnen zien! Wat een feest!

Vervolgens volgde er nog 1. Ook die hebben we zien uitvliegen.

Eén van de kleintjes ging ‘struinen’ op het terras, waar we het goed konden observeren. Tot mijn grote vreugde kon ik zelfs filmen hoe het gevoerd werd door een van de ouders. Super leuk!

Ik bracht mijn dochter naar het station en toen ik terug kwam hoorde ik van Hans dat er helaas een paar eksters over vlogen en hij flink gepiep hoorde. Vermoedelijk is er 1 kleintje of misschien wel 2, opgegeten door die eksters. Ook dat is weer akelig en ook dat hoort bij de natuur.

Daarna ging ik tussen het was vouwen door, elke ekster die ik zag, wegjagen uit de tuin (alsof dat voldoende helpt, ha, ha).

Er heeft in ieder geval 1 kleintje het overleefd en een ander zat nog op het nest. Zo’n 2 uur later zag ik tussen wat klusjes door, heel toevallig het koppie uitsteken. Ik pakte mijn telefoon erbij en kon filmen hoe het kleintje uitvloog! Zo bijzonder dat ik nog nooit eerder een nest zag uitvliegen en dat ik nu 3 kleintjes heb kunnen zien uitvliegen!

Nu is het nest leeg en ervaar ik een stukje lege nestsyndroom. Dus hoogste tijd om weer wat klusjes te gaan doen.