Hoera!

De hevige regen sloeg in vlagen tegen het keukenraam.

Ik heb toch echt liever de kou dan dit type weer met regen en harde wind.

Hans had weinig zin om te gaan lopen. Dit weer is ook weinig aantrekkelijk om de deur uit te stappen. En dat is precies het moeilijkste moment. Vanuit je comfortabele warme huis, de drempel overstappen naar buiten en overgeleverd te worden aan de weergoden.

Daar had ik nou ook niet echt veel zin in, maar tegelijkertijd had ik wel veel zin om te gaan lopen. Dat is het voordeel van het feit dat ik het zo lang heb moeten missen.

7 maanden na de enkelbreuk en 2 maanden na de start van het hardlopen, mocht ik vandaag voor het eerst 25 minuten achter elkaar gaan hardlopen. En Hans wilde me hierin graag vergezellen.

Toen ik in december voor de derde keer mijn opbouwende en voorzichtige dribbeltjes ging doen, deed ik al teveel en dat gaf een aantal dagen meer pijn in mijn enkel. Om mezelf te beschermen ben ik vervolgens maar een schema gaan volgen voor de opbouw van 0 naar 5 kilometer.

Het opbouwschema hanteert 10 weken voor deze opbouw, wat eigenlijk best snel is. 3 maanden is iets realistischer en als je nog nooit aan hardlopen hebt gedaan en je bent niet meer de jongste (ouder dan 40) is het zelfs beter om die opbouw te doen in 6 maanden. Spieren passen zich relatief snel aan, maar de pezen en gewrichten hebben langer tijd nodig om zich aan te passen aan de toenemende belasting. En de belasting door hardlopen is best hoog.

Ik wist dus dat ik geduld moest hebben en vooral goed moest luisteren naar de na-reactie van mijn enkel, maar ook de knieën en heupen.

Met het schema ging het eigenlijk heel erg goed. Iedere stap voelde goed. Soms een beetje napijn, maar dat was dan met 2 dagen weer verdwenen.

Ondertussen wandelde ik ook steeds meer. Twee weken geleden ging ik voor een lang weekend naar het Zwarte Woud met vriendinnen. Daar heb ik 3 dagen flink gewandeld in bergachtig landschap. De langste wandeling was 14 kilometer. Wat heb ik daar enorm van genoten!

De dinsdag daarna sloot ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens aan bij The Athlete Club voor een (aangepaste) training. Waar ik tot dan toe nog netjes wandelde als warming up, liep ik nu meteen mee met de warming up ‘dribbel’ van de club. Dat was 8 minuten achter elkaar hardlopen, gevolgd door loopschooloefeningen. De meesten daarvan kon ik ook meedoen. Super fijn!

Terwijl de rest van de groep aan het werk gezet werd, ging ik onder begeleiding van de trainer, specifiek werken aan mijn looptechniek.

Omdat ik nu nog in de opbouw ben, is dit het uitgelezen moment om te proberen nog iets te verbeteren aan mijn looptechniek. Niet dat het nu makkelijk is. Iets veranderen in iets wat je al heel veel en lang hebt gedaan is niet makkelijk. Wel de moeite waard om het in ieder geval een goede kans te geven.

Vervolgens ging ik nog even zelf aan te gang met de rest van mijn programma (dat was 4x 5:30), extra oefenend op de aanwijzingen van de trainer.

Het leuke was dat ik mijn eigen programma afwerkte, terwijl ik de rest van de groep af en toe tegenkwam. Dus een beetje samen en toch mijn eigen training. Dat is ook de mooie kracht van deze trainingen. Ieder kan op zijn of haar niveau meetrainen.

Afgelopen dinsdag ging ik ook weer mee met de training en nu kon ik alweer veel meer meedoen met de groep. Heel gezellig en super fijn.

Afgelopen vrijdag stond er 5x 6:30 op het programma en ook dat voelde echt heel goed. Mijn tempo was al zo goed dat ik zo 5 km heb kunnen hardlopen, maar wel telkens 1 minuut wandelpauze tussendoor.

Terug naar vandaag. Uiteraard stapten we de drempel over, de buitenlucht in. Ik verwachtte regen en werd verrast met slechts een paar spetters en daarna droog! Wat een groot cadeau om zo te mogen starten.

We begonnen met 10 minuten stevig doorwandelen als warming up. Daarmee haalden we 1 km.

Vervolgens over op hardlopen. Wind in de rug maakte dat mijn tempo al snel rond de 6:30 minuut per kilometer lag. Prima tempo en het voelde goed.

Gezellig kletsend kwamen we al snel aan bij het Waarderhout, waar we alweer richting huis keerden. Voor mijn gevoel was dit al heel snel en ik kon amper geloven dat we al 2 km hardlopen erop hadden zitten. Op mijn verzoek maakten we het stukje Waarderhout net iets langer en daarna terug naar huis.

Ik had al bedacht dat als de 25 minuten erop zouden zitten en het goed zou voelen, ik nog ietsje langer door zou lopen, gewoon op gevoel.

En zo gebeurde het ook. Het voelde echt goed en zo natuurlijk.

Mijn lijf weet nog heel goed wat het moet doen. En alles in me vindt dit gewoon heel fijn om weer te kunnen doen.

Het meest lastige is eigenlijk om goed te blijven focussen op mijn looptechniek en niet (teveel) te vervallen in mijn oude looppatroon.

Ik had voor mezelf 30 minuten als uiterste grens gesteld. Maar met 30 minuten hadden we 4,7 km afgelegd. Dat was zo dicht bij de 5 km, dat ik besloot door te gaan tot de 5!

En het voelde nog steeds goed!

5 kilometer in 32 minuten gelopen!

Hoera!!!!!

Wat voelde dit goed en fijn. Echt weer een hele mooie mijlpaal! En zoveel eerder dan ik had verwacht. In 2 maanden tijd, met nog eigenlijk 2 weken te gaan in het opbouw schema!!!

Uiteraard voel ik me nu super blij, trots en vooral ook heel dankbaar dat deze opbouw nu zo voorspoedig is verlopen.

Ook dankbaar voor Hans zijn steun in dit hele proces. Fijn dat hij erbij was nu ik deze mijlpaal bereikte.

Nu volop genieten en geleidelijk weer verder opbouwen naar de volgende mijlpaal!